شکسته بال و پری سوی آشیانه می بردند ...
شکسته بال و پری ز هر دو عالم سری
عشق یعنی گریه های حیدری
دختری دنبال نعش مادری
سرمایه محبت زهراست دین من
من دین خویش را به دو دنیا نمی دهم
گر مهر و ماه را به دو دستم دهند قضا
(ان شا الله) یک ذره از محبت زهرا نمی دهم
بچه که بودم در ایام فاطمیه با دایی ام به هیئت می رفتیم. یه شعر از آن موقع هنوز تو گوشم است :
خدایا مادرم را کجا می برند؟ گمانم برای شفا می برند
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم خرداد ۱۳۸۶ ساعت 19:43 توسط محمد
|