مردم گرفتار در سيل سياست
ر
اين روزها همه از پاكستان ميگويند و اهل قلم مينويسند و من هم گفتم بگذار در اين بحبوهه چيزي بنويسم كه اوقات خالي پر شود.
مردم سيلزده پاكستان اين روزها بيشتر از اينكه از سيل رنج ببرند، از عملكرد دولتمردانشان رنج ميبرند. دولتمرداني كه به جاي توجه به آنها مشغول رقابتهاي سياسي خود هستند.
در اين ميان گروههايي نيز كه به كمك اين مردم ميآيند بيشتر براي نمايش اقدامات خود را انجام ميدهند و از اين رو كارهاي اساسي انجام نميشود؛ در اين آب گلآلود هر يك از گروههاي سياسي داخلي و خارجي دارد ماهي خودش را ميگيرد و اين وسط تنها سيلزدهها ميمانند و اين آب گلآلود.
كه معلوم نيست چه بر سر آنها خواهد آمد.
آمريكا هم اين وسط مثل زلزله هائيتي نيرو و تجهيزات نظامي آورده و به فكر سوءاستفاده از اين بحران است، هر چند هيلاري كلينتون پشت تريبون ميآيد و ميگويد ما دوست مردم پاكستان هستيم!
تقريبا تمام كشورهايي كه به مشكلات مالي و اجرايي بسيار دارند، مسئولان سياسي بيكفايتي دارند و مردم عمري چوب اين بيكفايتيها را ميخورند. سياست در پاكستان آنقدر به هم ريخته است كه چند سال پيش بينظير بوتو را براي جلوگيري به آن كشتند.
و بيچاره مردم پاكستان كه سيل سياست گرفتاريهاي ناشي از سيل اصلي را بر آنها مضاعف كرده است.
مطلبي با همين مزمون اما با زبان رسانهاي در ايران ديپلماتيك با عنوان: سيلي كه دولت پاكستان را با خود ميبرد خيلي مهمه برام كه نظرات شما را درباره اين سبك نگارش بدانم، اگر لطف نماييد.