روز جهانی آمار - آمار رسمی

امروز ۲۸ مهر بود، روز جهانی آمار؛ به همین مناسبت همایشی با عنوان جهانی آمار-آمار رسمی برگزار شد که می توانید اخبار مربوط به آن را از طریق لینکهای زیر بخوانید:

گزارش همایش روز جهانی آمار - آمار رسمی

حاشیه های پررنگ تر از متن در همایش روز جهانی آمار

عکس یادگاری روز جهانی آمار در دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی

گزارش ميزگرد آمار رسمي و چالش ها

مجموع مطالب درباره روز آمار را هم می توانید اینجا بخوانید:

روز آمار و هفته آمار

سفر خاتمی به لبنان

نمی دانستم که خاتمی هم به لبنان رفته بوده؛ اردیبهشت ۸۲ رفته بود، اون وقتها من اصلا چیزی از سیاست نمی دانستم.

پس از انتشار تصاویر سفر رئیس جمهور به لبنان و بازتاب گسترده آن اصلاح طلبان با قرار دادن تصاویر و فیلمهای سفر خاتمی به لبنان سعی کردند بگویند این نوع استقبال مختص خاتمی نبوده است

فکر نمیکردم چنین استقبالی انجام شده بود، اما دیدم که شده و همان طور که در مطلب قبل نوشتم، این استقبالها بیشتر نتیجه تلاش شهید چمران ها است؛

این تصاویر سفر خاتمی به لبنان است:

تاریخی ترین استقبال از یک مقام ایرانی + تصاویر

هر چقدر هم که از احمدي‌نژاد بدتان بیاد، و هر چقدر هم که او را ناتوان در اداره کشور بدانید، انصافاً نمیتوانید دستاوردهای سفرش به لبنان را انکار کنید.

بدون هر گونه شک و تردید این دو روز باشکوه ترین استقبالهای تاریخ از یک مقام ایرانی صورت گرفت تا آنجا که رابرت فیسک در ایندیپندنت نوشت که معلوم نیست احمدي‌نژاد رئیس جمهور ایران است یا لبنان. تاریخ دیپلماسی ایرانی مانند چنین اتفاقی را به یاد نمی آورد؛ و شاید تا سالها نیز مانندش را نبیند.

حتی حریری که تمایل شدیدی به غرب دارد، نیز به استقبال احمدي‌نژاد آمد؛ مهمتر از این مقامات سیاسی مردم لبنان بودند که به صورت شگفت آوری از رئیس حمهور ایران استقبال کردند؛ مردمی که در همسایگی صهیونیست ها قرار دارند و بی شک خط مقدم ما در نبرد با اسرائیل خواهند بود.

البته پرواضح است که ریشه این استقبالها از یک مقام ایرانی را باید در تلاشهای شهید چمران ها دانست؛ هر چه هست این دو روز اتفاقات مهمی در تاریخ دیپلماسی ایرانی بود.

استقبال از رئيس جمهور ايران در مسیر فرودگاه تا کاخ ریاست حمهوری لبنان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

احمدي نژاد در جمع مردم ضاحيه - بیروت

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

مراسم استقبال مردم بنت جبيل در جنوب لبنان  از رئيس جمهور ايران

نهان گشت آيين فرزانگان

نهان گشت آيين فرزانگان            پراكنده شد نام ديوانگان
شده بر بدي دست ديوان دراز      ز نيكي نبودي خبر جز سخن

اين روزها به هر طرف كه مي‌نگري زشتي مي‌بيني و زيبايي مي‌شنوي.
مي‌شنوي كه مي‌گويند: "مقام‌معظم‌رهبري" اما مي‌بيني عكس گفته‌ها و خواسته‌هاي ايشان رفتار مي‌شود.
اين باور عميق من است: اگر امروز شاه هنوز در كشور بود، عده‌اي از مسئولان فعلي كشور كه تعدادشان هم كم نيست، شاه دوست بودند و به جاي "مقام‌معظم‌رهبري" داشتند مي‌گفتند "اعلي‌حضرت"

همين‌ها هستند كه سبب سقوط حكومت‌ها هستند؛ فقط به دنبال پول و مقام‌اند و از اين رو برايشان مهم نيست كه در رسيدن به هدفشان از چه وسيله‌هايي استفاده مي‌كنند.
امروز در عرصه رسانه‌اي از اين دست افراد زياد ديده مي‌شود؛ افرادي كه با نزديك كردن خودشان به دولت و تعريف و تمجيد از آن، اكنون پست‌هاي اجرايي دارند.
متاسفانه امروز بسياري از رسانه‌ها كه درباره رهبر انقلاب مي‌نويسند، تنها از آن رو مي‌نويسند كه بودجه دولتي بگيرند يا بودجه دولتي آن‌ها قطع نشود؛ ويا بودجه بيشتري بگيرند.
رئيس دولت مي‌گويد آزادي دارند مطبوعات اما وزارت‌خانه‌ها و سازمان‌هاي دولتي تنها به رسانه‌هاي دولتي تبليغات مي‌دهند، و همچنين بودجه؛ رسانه‌هاي غيردولتي را هم بعد از مدتي به بهانه‌اي مي‌بندند تا كسي نباشد تا همه جا به به و چه چه از دولت باشد.
خيلي راحت آمارهاي دروغ منتشر مي‌كنند و چه كسي را ياراي مخالفت با آن‌هاست.

و همين عملكردها است كه موجب مي‌شود آن فتنه 88 را. شايد نخواهند قبول كنند، اما آن جمعيتي كه 25 خرداد 88 در خيابان آزادي و ميدان آزادي بود، همين مردم تهران بودند كه البته بين آن‌ها منافقان هم بودند. آن‌ها همين مشكلات را ديدند كه آن‌گونه آمدند؛ موسوي هم با وعده رفع همين واقعيت بود كه آن همه طرفدار جمع كرد.

خيلي از پست‌هاي اجرايي كشور بر مبناي رابطه داده مي‌شود، آخر وزير كشور چگونه مي‌تواند وزير رفاه شود و يا رئيس سازمان تربيت‌بدني چگونه مي‌تواند رئيس شيلات شود؟ اين اتفاقاتي است كه در صدر دولت مي‌افتد؛ آن‌وقت ديگر چه انتظار از ذيل اين دولت و رسانه‌هاي دولت. فرزانگان و نخبگان را بر سر كار نمي‌آوريم و آن‌ها را يك‌به‌يك به حاشيه مي‌رانيم كه تعداي از آن‌ها مي‌روند خارج از كشور و اون‌وقت اسمش را مي‌گذاريم گردش نخبگان. به جاي اين نخبگان يك مشت از دوستان و سفارش‌شده‌ها را بر سر كار مي‌آوريم و آخر سر هم مي‌گوييم حلقه مديران كشور باز شده است؛ حلقه مديران باز نشده است بلكه از حلقه‌اي به حلقه ديگر رفته است، حلقه كه نه تنها باز نيست، بلكه بسيار بسته است.

همين مسئله‌هاست كه دولت را مجبور مي‌كند شبكه‌هاي اجتماعي چون فيس‌بوك و تويتر را فيلتر كند و اجازه ندهد اينترنت پرسرعت دست مردم برسد. كره‌جنوبي اكنون اينترنت با سرعت 20gigabyte در ثانيه به مردمش مي‌دهد اما هنوز اينترنت با سرعت 1megabyte براي ما آرزو است و بسياري هنوز از dialup استفاده مي‌كنند؛ وقتي در داخل به رسانه‌ها اجازه نقد داده نمي‌شود، آن‌وقت مشتري‌هاي بي‌بي‌سي‌فارسي اين‌گونه زياد مي‌شود.

 كلام را با همان شعري كه دستكاريش كردم، تمام مي‌كنم:

نهان گشت آيين فرزانگان            پراكنده شد نام ديوانگان
شده بر بدي دست ديوان دراز      ز نيكي نبودي خبر جز سخن