نهان گشت آيين فرزانگان
نهان گشت آيين فرزانگان پراكنده شد نام ديوانگان
شده بر بدي دست ديوان دراز ز نيكي نبودي خبر جز سخن
اين روزها به هر طرف كه مينگري زشتي ميبيني و زيبايي ميشنوي.
ميشنوي كه ميگويند: "مقاممعظمرهبري" اما ميبيني عكس گفتهها و خواستههاي ايشان رفتار ميشود.
اين باور عميق من است: اگر امروز شاه هنوز در كشور بود، عدهاي از مسئولان فعلي كشور كه تعدادشان هم كم نيست، شاه دوست بودند و به جاي "مقاممعظمرهبري" داشتند ميگفتند "اعليحضرت"
همينها هستند كه سبب سقوط حكومتها هستند؛ فقط به دنبال پول و مقاماند و از اين رو برايشان مهم نيست كه در رسيدن به هدفشان از چه وسيلههايي استفاده ميكنند.
امروز در عرصه رسانهاي از اين دست افراد زياد ديده ميشود؛ افرادي كه با نزديك كردن خودشان به دولت و تعريف و تمجيد از آن، اكنون پستهاي اجرايي دارند.
متاسفانه امروز بسياري از رسانهها كه درباره رهبر انقلاب مينويسند، تنها از آن رو مينويسند كه بودجه دولتي بگيرند يا بودجه دولتي آنها قطع نشود؛ ويا بودجه بيشتري بگيرند.
رئيس دولت ميگويد آزادي دارند مطبوعات اما وزارتخانهها و سازمانهاي دولتي تنها به رسانههاي دولتي تبليغات ميدهند، و همچنين بودجه؛ رسانههاي غيردولتي را هم بعد از مدتي به بهانهاي ميبندند تا كسي نباشد تا همه جا به به و چه چه از دولت باشد.
خيلي راحت آمارهاي دروغ منتشر ميكنند و چه كسي را ياراي مخالفت با آنهاست.
و همين عملكردها است كه موجب ميشود آن فتنه 88 را. شايد نخواهند قبول كنند، اما آن جمعيتي كه 25 خرداد 88 در خيابان آزادي و ميدان آزادي بود، همين مردم تهران بودند كه البته بين آنها منافقان هم بودند. آنها همين مشكلات را ديدند كه آنگونه آمدند؛ موسوي هم با وعده رفع همين واقعيت بود كه آن همه طرفدار جمع كرد.
خيلي از پستهاي اجرايي كشور بر مبناي رابطه داده ميشود، آخر وزير كشور چگونه ميتواند وزير رفاه شود و يا رئيس سازمان تربيتبدني چگونه ميتواند رئيس شيلات شود؟ اين اتفاقاتي است كه در صدر دولت ميافتد؛ آنوقت ديگر چه انتظار از ذيل اين دولت و رسانههاي دولت. فرزانگان و نخبگان را بر سر كار نميآوريم و آنها را يكبهيك به حاشيه ميرانيم كه تعداي از آنها ميروند خارج از كشور و اونوقت اسمش را ميگذاريم گردش نخبگان. به جاي اين نخبگان يك مشت از دوستان و سفارششدهها را بر سر كار ميآوريم و آخر سر هم ميگوييم حلقه مديران كشور باز شده است؛ حلقه مديران باز نشده است بلكه از حلقهاي به حلقه ديگر رفته است، حلقه كه نه تنها باز نيست، بلكه بسيار بسته است.
همين مسئلههاست كه دولت را مجبور ميكند شبكههاي اجتماعي چون فيسبوك و تويتر را فيلتر كند و اجازه ندهد اينترنت پرسرعت دست مردم برسد. كرهجنوبي اكنون اينترنت با سرعت 20gigabyte در ثانيه به مردمش ميدهد اما هنوز اينترنت با سرعت 1megabyte براي ما آرزو است و بسياري هنوز از dialup استفاده ميكنند؛ وقتي در داخل به رسانهها اجازه نقد داده نميشود، آنوقت مشتريهاي بيبيسيفارسي اينگونه زياد ميشود.
كلام را با همان شعري كه دستكاريش كردم، تمام ميكنم:
نهان گشت آيين فرزانگان پراكنده شد نام ديوانگان
شده بر بدي دست ديوان دراز ز نيكي نبودي خبر جز سخن