تا ثریا میرود دیوار کج

پس از پیروزی انقلاب اسلامی هنرمندان عرصه تولید فیلم و سریال تا حدودی تصفیه شدند و البته خرده شیشه‌هایی هم باهاشون اومدند به عرصه هنر پس از انقلاب.

اما پس از پایان جنگ تحمیلی کم کم نسل جدیدی از به اصطلاح هنرمندان وارد عرصه تولید فیلم و سریال شدند که نه در ظاهر بلکه در عمق کارهایشان ریشه اسلام و انقلاب را میزنند.

اوج اینها شاید فیلم "جدایی نادر از سیمین" بود که به خاطر فشارهای رسانه‌ای عجیب جریانی قدرتمند اما ناشناس وزارت فرهنگ را مجبور کرد به عنوان فیلم برگزیده ایران برای جشنواره‌های جهانی معرفی کند (یکیش  ...جوان)

فیلمی که جز بدبختی ایران و ایرانی را نشان نمیدهد و مهم‌تر از آن زن چادری را به عنوان حقیرترین و بدترین شخصیت به تصویر میکشد. طبیعی بود که این فیلم با استقبال گسترده محافل سینمایی غربی مواجه شود و از این فیلم تعریف‌های عجیب و غریبی شود و جایزه‌های پرشماری ببرد.

اما جالب‌تر از همه این است که این محتوا به صدا و سیمای جمهوری اسلامی نیز راه پیدا کرده و در سریال تا ثریا علاوه بر اینکه هر شب بدبختی یه عده‌ای نشان داده می‌شود و روان مردم آزار داده می‌شود؛ زن چادری به عنوان حقیرترین و بدترین شخصبت نشان داده می‌شود. و مانند الگوی جدایی نادر از سیمین کنار این زن چادری زنی غیرچادری نشان داده می‌شود که شخصیت خوبی دارد.

طوری که بیننده ناخودآگاه شخصیت زن چادری را نمی‌پسندد هرچند شاید به خاطر حقارتش با او همدردی کند. اما در کنار آن شخصیت زن غیرچادری معقول و منطقی است!

حال انتظار داریم با این نوع از فیلم‌ها دختران جوان ما چادری باشند؟ یا پسرهای جوان از کسی که چادری است خوشش بیاید برای ازدواج؟

و همین منشا معضلات فرهنگی بسیاری در آینده کشور می‌شود و باعث میشه تا ثریا این دیوار کج بالا برود و هر چه دلسوزانی در این زمینه تلاش کنند، نتیجه‌ای دربر نداشته باشه.

صدا و سیمایی که با کم‌ترین دلیل نمایش تصویر و نام مداحان اهل بیت(علیهم اسلام) را ممنوع می‌کند، چطور اجازه می‌دهد این‌طور در بهترین ساعت آنتن در اختیار چنین فیلم‌هایی باشد؟!

آن وقت در کشور جریانی ارزشی همچون جشنواره فیلم عمار با کمترین استقبال همین صدا و سیما و آن جریان رسانه‌ای ناشناس اما قدرتمند مواجه می‌شود.

همین نگرانی من به زبانی بهتر اینجا نوشته شده است

جریان رسانه ای که در اعتراض به این سریال به راه افتاد، ثمر داد.

برخورد با بدحجابی به سبک حاج رضوان

با عرض سلام خدمت دوستان گرامی متن زیر بخشی از مصاحبه مسعوداسداللهی کارشناس مسائل خاورمیانه ،درمورد زندگی شهید حاج عماد مغنیه درگفتگو با هفته نامه پنجره است. این خاطره کوتاه در شرایط امروزکشورکه دولت دهم درپاسخ به ندای رهبر انقلاب مسئله فرهنگ رادرسرلوحه کارخود قرارداده است.

و جامعه از نگاه های سلبی و سطحی در برخورد با این معضل رنج می برد می تواند راهنمای بسیار خوبی برای همگان باشد.

.....می‎خواهم خاطره‎ای از شهید عماد برایتان نقل کنم. برادرانی که اولین‎بار به لبنان می‌روند و برای اولین مرتبه‎ وارد منطقه ضاحیه که منطقه نفوذ و سیطره حزب‌الله است، می‌شوند جا می‌خورند. می‌بینند که این منطقه دختران بی‌حجاب دارد و بسیاری از خانم‌ها بد لباس هستند. تعجب می‌کنند که حزب‌الله چگونه با این همه قدرت، اجازه می‌دهد این افراد با این وضعیت در این منطقه تردد داشته باشند.

سئوال می‌کنند چرا حزب‌الله حداقل منطقه تحت کنترل خودش را درست نمی‌کند؟ شهید مغنیه در این خصوص می‌گفت: «تصوری که شما از این خانم‎ها دارید اشتباه است.

این خانم‌های بی‌حجابی که شما می‌بینید اکثریت قریب به اتفاقشان نماز می‌خوانند، قرآن می‌خوانند، روزه می‌گیرند و در انتخابات به حزب‌الله رأی می‌دهند، نه به جنبش لائیک امل. حتی بعضی‎ از این خانم‌های بی‎حجاب، نماز شب می‌خوانند. این‎ها فقط حجاب را رعایت نمی‌کنند. ما باید سعی کنیم آن‎ها را جذب کنیم تا بعدا زمینه اصلاحشان فراهم شود.» جالب است کسی که از طرف جهان غرب به‎عنوان «تروریست» معرفی می‌شود، این‎قدر دیدگاه‎های بازی داشت....

تفاوت دو فرمانده جنگ

این عکس برای من خیلی حرف داره؛ تفاوت دو فرمانده جنگ. یکی متحول شده! و دیگری همچنان خاکی. امیدوارم سرمایه هایی مثل حاج علی فضلی شهید نشوند.

به مناسبت نهم دی

سلام عرض میکنیم به همه ساندیس خورها!

وقتی مجلس بیدار شده است

مثل اینکه این مجلسی ها تازه یاد گرفته اند چه جور جواب دروغ های دولت را بدهند؛ امروز در بررسی طرح بیمه بیکاران و حمایت از بیکارهای جویای شغل، بحث مجلس به بندی رسید که باید بار مالی آن تامین شود.

نمایندگان طراح خواستار تامین بار مالی آن از محل ردیف​های بودجه در سال 91 شده و از سال 92 به بعد نیز از محل درآمدهای ناشی از هدفمند کردن یارانه​ها شدند.

محمدرضا میرتاج​الدینی معاون پارلمانی دولت، این شیوه تامین بودجه را غیرشفاف و نامشخص خواند و گفت: مجلس حق ندارد، نحوه تامین بودجه را به دولت تحمیل کند. از سوی دیگر چون این طرح بار مالی زیادی دارد، دولت هم نمی​تواند زیر بار آن برود!

رئیس مجلس در پاسخ به وی گفت: این که نمی​شود، شما اگر می​گویید این روش درست نیست، باید پیشنهاد جایگزین بدهید. نمی​شود که بگویید دولت نمی​تواند اجرا کند.

جواد زمانی سخنگوی کمیسیون اجتماعی در دفاع از این شیوه تامین بار مالی خطاب به نماینده دولت گفت: مگر رئیس​جمهور نمی​گوید تا دو سال دیگر بیکار نداریم،پس چرا نگران پرداخت بیمه بیکاری​هستید؟ اصلا مگر به جز نفت و هدفمندسازی، درآمد دیگری هم داریم که می​گویید از این منابع نمی توان تامین اعتبار کرد؟

وی با اعتقاد بر اینکه با یک لشگر بیکار با سنین بالا و تخصص​های مفید روبرو هستیم، افزود: تا کی یک فرد سی ساله لیسانسه باید از پدرش پول تو جیبی بگیرد؟

نادر قاضی​پور نماینده ارومیه هم در تایید سخنان وی گفت: دولت به جای اینکه بخشی از یارانه​ها را به ایرانیان خارج از کشور بدهد، خرج همین مردم در داخل کند. چرا باید این پول خرج افرادی شود که هویت سیاسی آنها مشخص نیست و اصلا معلوم نیست که برای این نظام جنگیده​اند یا نه؟!

وی افزود: مگر حمایت از اقشار آسیب پذیر شعار دولت نیست، پس چرا علیه شعارش عمل می ​کند؟

بعد از عراق؛ نوبت خروج آمریکا از افغانستان است

وبلاگ نگرانی: بالاخره آمریکا از عراق رفت تا در صورت جنگ با آمریکا خیالمان بابت مرزهای غربی تا حدودی راحت باشد. ایشالا از افغانستان هم برود تا خیالمان بابت حمله زمینی راحت تر بشه؛ البته به نظر نمیاد به این زودی بخوان از افغانستان بروند و مردم افغانستان هم یکپارچگی عراقی ها را ندارند که بتونند اشغالگران را بیرون کنند.

هرچند پایان سال ۲۰۱۴ برای این کار تعیین شده اما آمریکایی ها در حال رایزنی برای ماندن بیشتر از آن هستند که به نظر میرسد در ایم زمینه موفق شوند (جالبه با اینکه دو سال زودتر از عراق افغانستان را اشغال کردند، سه سال دیرتر از عراق می‌خواهند خارج شوند!)

در طول این ۱۰ سال اشغال افغانستان تا حالا چند جاده و کارخانه از سوی آمریکا ساخته شده است؟ چقدر تکنولوژی وارد افغانستان کردند؟ چقدر جوانان افغانستان را آموزش های علمی دادند؟ چند مدرسه احداث کردند؟ و چند مدرسه تخریب؟

اکنون آمریکا از لحاظ رسانه ای تسلط کاملی در افغانستان دارد و از میان حدود ۳۰ روزنامه (!) که در این کشور منتشر می‌شود، تنها سه تا چهارتای آنها (مثل روزنامه انصاف) علیه اشغالگران هستند و دیگاهی نزدیک به ایران  دارند و بقیه بیشتر متمایل به آمریکا هستند که در میانشان برخی از آمریکایی ها بودجه می‌گیرند و برخی مستقیما زیرنظر آمریکایی ها اداره می‌شوند.

علاوه بر روزنامه حدود پنج شش خبرگزاری اینترنتی فعال نیز در این کشور وجود دارد که در میان آنها تنها خبرگزاری صدای افغان مواضعی همسوی ایران دارد و در میان بقیه به خصوص آنهایی که از لحاظ رسانه ای قوی کار می‌کنند، خبرها قبل از انتشار توسط ویرایشگر آمریکایی بررسی و تایید می‌شود!

گسترده بودن تفکر طالبانی نیز عامل دیگری است که سبب شده ملت افغانستان از پیشرفت جا بماند و آمریکا به جای آوردن صنعت و آموزش برای آنها خبر بیاورد.