بعد از حضور مرضيه وحيد دستجردي وزير بهداشت در تاريخ 27 تير در بيمارستاني كه علي خليلي طلبه ناهي از منكر در آن بستري است، وي در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان فارس، به نقل از مادر اين طلبه مدعي شد كه آنها فقط به 2 يا 3 بيمارستان مراجعه كردند و اين بيمارستان‌ها موفق به پذيرش طلبه نشدند.

متأسفانه تا نيم ساعت بعد از حادثه هيچ‌ خودروي عبوري به دوستان علي كمك نكرد تا او را به بيمارستان برسانند تا اينكه دو جوان كه در حال عزيمت به شمال كشور بودند با ديدن پيكر نيمه‌جان علي از سفر خود منصرف شده او را به بيمارستان رساندند و يكي از دوستان علي با موتور، پرايد را تعقيب كرد و موفق شد شماره پلاك را بنويسد.

وقتي در پايتخت ما اين اتفاقات مي‌افتد و وضعيت اين‌گونه است، معلوم نيست در شهرهاي دورافتاده مردم چه وضعيتي دارند.

زير بهداشت وقتي به بيمارستان آمد به تيم همراه وي گفتم: راضي به فيلم‌برداري نيستم و حق نداريد اين كار را بكنيد. اما به من گفتند: ما اين فيلم را فقط براي آرشيو وزارت بهداشت و حل مشكلات مردم مي‌خواهيم و شخص وزير هم به من قول داد كه فيلم از تلويزيون پخش نشود، اما سؤال من اين است كه خانم وزير، با اين فيلم قرار بود چه مشكلي از مردم را حل كنند. با اين فيلم مشكل بيمارستان‌هايتان حل شد يا مشكل پزشكاني كه هيچ‌كدام در بيمارستان نبودند؟

مادر طلبه ناهي از منكر با بيان اينكه چرا فرزند من بايد 5 ساعت بعد از مجروح شدن، آن‌هم از ناحيه گردن، به اتاق عمل برود، گفت: وقتي به خود آمدم، ديدم آن بيمارستان وضعيت مناسبي ندارد. به يكي از بستگانم زنگ زدم و او از من خواست فورا به بيمارستان‌هاي طالقاني، شهداي تجريش و دي زنگ بزنم.

وي ادامه داد: همه دوستان علي با موتورسيكلت به 26 بيمارستان مراجعه كردند و خودم هم با اين بيمارستان‌ها تماس گرفتم، حال چرا وزير بهداشت بايد در تلويزيون بگويد فقط 2 يا 3 بيمارستان؟ چرا در مصاحبه وزير بهداشت صحبت‌هاي من حذف شده بود و چرا فقط به صحبت‌هاي وي اكتفا شد؟

چرا نبايد براي فرد مجروحي كه حتي يك ثانيه هم براي او حياتي است، دسترسي آسان به بيمارستان داشت؟ وقتي من به بيمارستان عرفان آمدم پزشكان به من گفتند داخل رگ‌هاي علي آب وارد شده و ديگر كاري نمي‌توان كرد. آيا براي خانم وزير قابل قبول است كه چنين مجروحي بعد از 5 ساعت وارد اتاق عمل شود؟ متخصصان عروق بايد به اين سؤال پاسخ بدهند كه واقعاً براي كسي كه از ناحيه شاهرگ مجروح شده، چند دقيقه زمان براي زنده ماندن نياز است.

سؤال من از مسئولان اين است كه اگر به جاي فرزند طلبه من، اين اتفاق براي جوان ديگري رخ مي‌داد آيا وزير بهداشت، نمايندگان مجلس و سرداران و مسئولان ديگر به عيادت او مي‌آمدند؟ مسئولان بپذيرند كه در اين بخش مخصوصاً بيمارستان‌ها مردم با مشكل روبه‌رو هستند و يكي از خواسته‌هاي اوليه مردم، آسايش است كه با وزارت بهداشت گره خورده و زماني كه ده‌ها پزشك پاسخگوي يك بيمار نيستند، مردم چگونه به آرامش خواهند رسيد؟

ما نه يك بيمارستان بلكه با 26 بيمارستان تماس گرفتيم و پرينت تماس‌ها را در اختيار داريم و از مسئولان امنيتي مي‌خواهم پرينت تماس ما با اين بيمارستان‌ها را بررسي كنند.

خدا شاهد است اگر دوستان بسيجي علي نبودند، الآن فرزند من هم زنده نبود. من به خاطر حال بدي كه داشتم بسيار به آنها پرخاش كردم اما آنها حتي سرشان را هم بالا نياوردند تا جواب مرا بدهند و فقط براي آرامش من تلاش مي‌كردند. خانم وزير بهداشت! اين جوانان 20 ساله حال مرا فهميدند اما شمايي كه مادر هستيد، حال مرا نفهميديد!

متن کامل   یه لینک دیگه میگذارم با توجه به اینکه لینک این خبر از مشرق برداشته شد، شاید از فارس هم برداشته شود: متن کامل در سایتی دیگر