آنها كه نميپذيرند
اين مطلبي است كه روزنامه فرانسوي لوفيگارو حدود يك سال پيش نوشت:
"تاريخ نشان دادهاست در پرونده هستهاي ايران،گفتگو و ديپلماسي بدون نتيجه است، از سوي ديگر اوضاع فعلي عراق نيز نشان داده كه عواقب درگيري نظامي ناخوشايند است؛ بنابراين براي مقابله با ايران بايد به دنبال راه سوم بود كه همان «فروپاشي نظام ديني از درون» است" 
حوادث پس از انتخابات تاييدي بود بر اين روش دنياي غرب؛ اين حوادث كه شبيه انقلابهاي رنگي در كشورهايي چون گرجستان و اوكراين بود، در جمهوري اسلامي به نتيجه نرسيد؛ علتش هم آن بود كه نظام جمهوري اسلامي بسيار ريشهدارتر از آن است كه با چنين بادهايي بلرزد.
اما نكته جالب توجه آنكه پس از ناكامي پروژه انقلاب مخملي، غرب بر سر ميز مذاكره با جمهوري اسلامي ايران نشست بدون پيششرط.
نميدونم چرا اين وسط بعضيها نميخواهند قبول كنند غرب در حوادث پس از انتخابات دست داشته است و مدام تاكيد ميكنند كه همه چيز تقصير دولت است؛ روي صحبتم با آنهايي است كه تا پيش از انتخابات نظام اسلامي را قبول داشتند اما پس از انتخابات...
پس انتخابات ادعاي تقلب در انتخابات چنان آنها را فرا گرفت كه حتي صحبتهاي هيلاري كلينتون كه رسماً گفت ما به خاطر حوادث پس از انتخابات سايت تعميرات سايت تويتر را عقب انداختيم، نشديدند؛ و حتي صحبتهاي اوباما را در حمايت رسمي از موسوي.
فكر ميكنم علتش اين است كه آنها نميخواهند بپذيرند كه بازيچه غرب شدهاند؛ حالا هم فكر نميكنند از تجمعات روز قدس و ۱۳ آبان و ۱۶ آذر چه كسي سود ميبرد. ضد انقلابهايي كه جرات اعتراض رسمي نداشتند با بيتدبيري آنها اكنون محفلي آماده را در خيابانها دارند. كاش فقط به سخنان امام خميني(ره) كه از او دم ميزنند دقت بيشتري ميكردند.
همين
