تاملي بر اقدامات انجام گرفته از سوي ميرحسين موسوي در دوران رياست وي بر فرهنگستان هنر تا پيش از انتخابات و همچنين دوران انتخابات تاكنون نكاتي در مورد شخصيت وي را بازگو ميكند
شبکه ایران: شاید بارها پیش آمده باشد که هجوم خیالات را در ذهن تجربه کنیم و در تصورات ذهنی خود را به اوج رسانیم اما پس از درنگی در دنیای واقعی به خود بیاییم و ببینیم که واقعیت بیرونی با آنچه درون ذهن ماست تطابقی ندارد؛ این حالت در هر فردی ممکن است وجود داشته باشد، با شدت و ضعف متفاوت.
روانشناسان میگویند تخیل مفید است اما برخی چنان خیالپردازند که رفتار خود را بر اساس تصورات ذهنی خود پیش میبرند و هجوم خیالات امکان تحلیل واقعیت بیرونی را به آنها نمیدهد که در نتیجه، این تخیل افراطی به "توهم" میانجامد. همین موجب میشود که بسیاری از پلهای پشت سر خود را خراب کنند، اما پس از دریافت واقعیت چارهای نمیبینند جز توجیه.
این مقدمهای بود برای بررسی گذشته مردی که در انتخابات و پس از آن جنجال آفرین شد و مواضعش مورد نقد بسیاری قرار گرفت؛ به نظر میرسد برای علتیابی رفتاریهای او باید به گذشته مراجعه نمود.
هفتهنامه اصلاحطلب شهروند امروز در شماره 61 خود که در دوم دیماه سال 86 منتشر نمود، گزارشی تهیه کرد از نمایشگاه نقاشیهای میرحسین موسوی در موسسه فرهنگی هنری صبا؛ یکی از مطالب این شماره هفتهنامه شهروند امروز که سردبیر آن محمد قوچانی بود با عنوان "نقاش خیالپرداز" به توصیف حالات درونی موسوی پرداخت.
نویسنده پس از بازدید از نمایشگاه آثار موسوی، این گونه نوشت: "میرحسین موسوی نقاش خیالپردازی است، آن اندازه خیالپرداز که به هیچ روی به دنبال بازنمایی و نمایش چیزهایی نیست که در جهان دیده میشود... هیچ عنصری در تابلوهای او واقعی نبوده و قابل شناسایی نیست. هر آنچه وجود دارد در خیال است...".
البته شهروند امروز صفت "نقاش خیالپرداز" را بر پایه پیوند چندین ساله موسوی با "دنیای خیالی"اش به او نسبت داده چرا که نویسنده مطلب مذکور به خوبی میدانسته که میرحسین از سال 77 تا سال 88 ریاست فرهنگستان هنر را به عهده داشته و فصلنامه خیال و فصلنامه خیال شرقی، ویژهنامههای نقش خیال، طرح خیال، نوای خیال، سایه خیال، تصویر خیال، تندیس خیال، معراج خیال، اقلیم خیال، جوانه خیال، آوای خیال و ماهنامه آیینه خیال از آثار منتشر شده تحت نظارت او در فرهنگستان هنر است.
اما این همه ماجرا نیست، بنابر آنچه پیش از این نیز برخی سایت ها به آن اشاره کردند، در یازده سالی که موسوی ریاست فرهنگستان هنر را به عهده داشت مراسمهایی با این عنوانها از سوی فرهنگستان برگزار شد: هماندیشی تخیل هنری (8/10/87)، اولین هماندیشی تخیل هنری (8/7/83)، دومین هماندیشی تخیل هنری (23/8/84)، سومین هماندیشی تخیل هنری (15/8/85)، هماندیشی تخیل و مهاجرت (8/10/87)، نمایشگاه خیال ایرانی (17/2/84)، نمایشگاه بهزاد در خاطر و خیال من (23/9/82) و ...
فرهنگستان هنر، گروههای پژوهشی در زمینههای مختلف هنری دارد که یکی از این گروهها، گروه پژوهشی "تخیل هنری" است. این گروه تاکنون 3 هماندیشی تخیل هنری و سخنرانیهایی با موضوع: "تخیل ادبی و هنری از منظر گاستون باشلار"، "تخیل هنری از منظر ژاک لاکان"، "مولانا، تخیل و هنر"، "تخیل هنری از منظر ژیلبه دوران"، "تخیل هنری از منظر ابنعربی" و "تخیل هنری از منظر شیخ اشراق" در دوره موسوی برگزار کرده است.
و سوم مردادماه 87 سخنان شهاب الدین طباطبایی رئیس ستاد 88 موسوی، خواهرزاده سید محمد خاتمی و از اعضای شورای مرکزی جبهه مشارکت نیز تاییدی بر یک واقعیت بود، خیالپردازی و توهمات موسوی. او گفت: "از همان ابتدای ورود موسوی -به انتخابات-، وی و مجموعه نزدیکش دچار عارضه توهم پیروزی بودند."
و در آخرین نمونه میرحسین در بیانیه چهاردهم شهریور خود از ورودش به راهی پر از نورانیت خبر داده و گفته که در این راه "سالخوردگان" هم پخته شده اند!
موسوی در این باره نوشته است: "بخش مهمی از توانمندیهایی که اینک در شبکههای اجتماعی ما ایجاد شده است مرهون آن است که شعار و آرمانی مشترک پیدا کرده ایم؛ ما در راهی پر از نورانیت وارد شدهایم که از هم اینک سالخوردگان را جوان و جوانان را پخته کرده است."
بر این اساس کارشناسان سیاسی معتقدند فعالیتهای هنری چند ساله موسوی و سیر او در "دنیای خیالات" که با گسستی کامل از عرصه سیاست همراه بوده، "قوه تحلیل واقعیت" میرحسین را بشدت تضعیف کرده است.
به واسطه این موضوع است که ورود ناگهانی موسوی به صحنه "کاملا واقعی" و سخت سیاست، با روحیات درونی و "خیالپردازی"های سابق او در تناقض قرار گرفت و در نهایت به بروز مجموعهای از "توهمات" منجر شد.
شاید همین "توهم"، امکان عبور از "خطوط قرمز" را به موسوی داده است؛ راستي در آينده او ميخواهد از چه خطوط قرمزي عبور كند؟
و ميخواهد چه تصويري از جامعه را در ذهن خود بكشد و بر اساس آن عمل كند؟
