دیروز یه مقاله از یه دکتر عرب می خواندم خیلی جالب بود.مقاله ای از دکتر فیصل قاسم که در ۸/۴/۲۰۰۷ در روزنامه الشرق قطر چاپ شده :
"ايران يك كشور اسلامي و در مجاورت كشورهاي عربي قراردارد .اما برغم قرب جغرافيايي، درزمينه هاي سياسي و اقتصادي و صنعتي ما بسيار از آنها عقب مانده تريم مانند اينكه ما در كره ديگري زندگي مي كنيم.
درحاليكه همه رژيم هاي عرب با انجام انتخابات پارلماني و رياست جمهوري ساختگي به ريش مردم خود ميخندند ايراني ها دروازه دموكراسي را فتح كرده اند. اعضاي پارلمان ايران منتخب واقعي مردم هستند و مانند ما با فرمان وارد مجلس نمي شوند. و در انتخابات رياست جمهوري برخلاف برخي كشورهاي عرب كه رقباي رئيس جمهور عوامل دست پرورده سازمان هاي اطلاعاتي و مزدبگير هستند كه با صحنه سازي به نفع رئيس كناره مي گيرند، ايرانيان بارها انتخابات حقيقي اجرا نموده و در رقابتي واقعي به مصاف هم ميروند و هيچ كس نمي تواند قبل از شمارش آراء نتيجه انتخابات را حدس بزند. همانگونه كه همه از پيش روي احمدي نژاد بر كانديداي صاحب نام رفسنجاني در انتخابات مبهوت شدند هر آينه كه زيباترين نشان رئيس جمهوري جديد ايران اين است كه او فرزند واقعي ملت بود او فردي ساده پوش و ابراز كننده آرمانهاي بخش اعظم ملت ايران است و چقدر مؤثر بود آن تصويري كه از كفش احمدي نژاد توسط يكي از عكاسان منتشر شد كفشي كه وي قبل از 5 سال خريداري كرده بود و همچنان با افتخار و عزت آن را مي پوشيد درحاليكه بيشتر رهبران عرب ميليونها دلار براي خود و اطرافيانشان هزينه مي كنند.
بياد دارم چندي قبل از يك نمايشگاه بين المللي در يك كشور عربي بازديد داشتم درغرفه ايران نشاني از پسته معروف ايراني و يا خرماي با كيفيت آن نبود حتي فرش دستباف ايران كه از هنر بالايي برخوردار است در اين نمايشگاه عرضه نشده بود. زيرا ايرانيان جز توليدات پيشرفته خود عرضه نمي كنند. و شايد مي خواستند به ما بگويند كه نمي خواهيم محصولات سرزميني ايران را عرضه نمائيم بلكه ساخته عقل علما و كارشناسان خود را به نمايش مي گذاريم.
چگونه مي توانيم ميليون ها انسان عرب را كه هوادار روحيه پايداري ايران شده اند سرزنش نماييم مگر نه آنها مي بينند كه تهران پيروزي را در پشت پيروزي عليه نيروهاي سلطه و استكبار جهاني رقم مي زند.
و در زمانيكه ناوگانهاي امريكايي وغربي آبهاي سرزميني عرب را در مي نوردند و در ميان سكوت مطلق آنها به هرجا كه بخواهند وارد مي شوند تنها ايران است كه 15نظامي نيروي دريايي انگليس را فقط بخاطر ورود درچند متر از آبهاي سرزميني خود دستگير نموده و از تهديدهاي انگليس و امريكا نمي هراسد و همانگونه كه روبرت فيسك روزنامه نگار بزرگ انگليسي مي نويسد: ايران، انگلستان و توني بلر و ارتش انگليس را به ذلت مي كشاند و علاوه بر آن دانشجويان ايراني سفارت انگليس در تهران را در محكوميت تجاوز آن كشور سنگباران مي كنند و دليل بالاتر بر اين عزت و اقتدار ملي اقدام رئيس جمهور احمدي نژاد در اهداي مدال شجاعت به فرمانده نيروي دستگير كننده درياداران انگليس است.
و سرانجام تهران حاضر به آزادي درياداران انگليسي نمي شود مگر با دريافت عذرخواهي كتبي شخص توني بلر و تعهد او در عدم نزديك شدن به آبهاي ايران در آينده
بر ملتي كه فاقد خط و مشي ملي است زيرا گفته اند: هر كس خود را خم كند، بر او سوار مي شوند و تفاوت ميان ما و ايرانيان در اين است كه آنها خم نمي شوند اگر همه عالم عليه آنها دست به دست هم بدهند و حتي براي مردن نيز ترجيح مي دهند ايستاده بميرند در حاليكه عرب ها بازيچه در دست ديگران هستند."
این ها را نیاوردم تا بگویم ما خیلی پیشرفته ایم یا ...
به هیچ وجه هم مشکلات اقتصادی مثل تورم و ... را توجیه نمی کنم بلکه می خواهم بگویم بهتر است تا دست به دست هم بدهیم و برای پیشرفت کشورمان تلاش کنیم.
اما دقت در این مقاله جایگاه ایران را نشان می دهد و این که توانایی پیشرفت را داریم.
دعواهای سیاسی و ... که سودی ندارد را کنار بگذاریم. نگوییم فلان پروژه که انجام شد کارهايش در زمان آن رئیس جمهور بوده و حالا این اومده افتتاح می کنه و ... به فکر تعالی کشور باشیم.
مي دونيد من نگران اين هستم كه مخالفان دولت كنوني در جهت منافع حزبيشان(و نه منافع ملي)از هر اقدام دولت انتقاد مي كنند. آن هم نه انتقاد سازنده بلكه انتقاد و با هياهو و... مي خواهند...
البته اين كه از همه كارهاي دولت هم حمايت كنيم و آن ها را كوركورانه تائيد كنيم اشتباه است.آن جا كه مشكل و اشتباهي هست بايد بگوييم.
بیایید اتحاد داشته باشیم.